Maksimum tembellik anı; insanın birçok şeyi birden yapmak isteyeceği ve
vaktinin yetmeyeceğini düşündüğü andır.
Neyseki bir minimum çalışkanlık anı da olsa
“anlardan bir an” yakalandı ve bir iki satır yazıldı.
Bizlerin öğrencilik yıllarında; derslerimizi kendimiz çalışır,
takıldığımız kısımlarda “eğer alabilecek isek” büyüklerimizden yardım isterdik.
Şimdi öyle mi ya?!
yok ders tekrarı, hadi otur çocukla ders başı yap.
yok proje, otur projeye katkıda bulun.
yok sınav, sınava çocukla birlikte hazırlan, sınav stresini yenmesi için yardım et…..
yok, yok öğrencilik daha kolaydı bizim zamanımızda vesselam……
eğitim sistemi ve yaklaşımlar gerçekten çok değişti.
değişti dediğime göre anlaşılıyor ki ben de öğrencilik yıllarımı geride bırakmış biriyim.
bu sitenin amacını tam olarak anlayamadım.
sadece ebeveynlere dönük eğitim dertleşmesi yapılan bir site mi yoksa çok daha genel mi olacak….
neyse iyi çalışmalar.
başarılar dilerim.